(melodie: Clementine)

Aan de oever van de Rotte
Tussen Delft en Overschie
Zat een kikvors luid te wenen
Met een zuigeling op haar knie

Lieve kleine, sprak de oude
Zie je ginds die ooievaar
't Is de moord'naar van je vader
Hij vrat hem op met huid en haar

Wel verdomme, sprak de kleine
Heeft die rotzak dat gedaan
Als ik later groot en sterk ben
Zal ik hem op z'n falie slaan

Nauwelijks was hij uitgesproken
Of daar kwam de ooievaar
Greep de kleine bij z'n lurven
En vrat hem op met huid en haar

In de slokdarm aangekomen
Zag hij daar zijn vader staan
En toen zijn ze met z'n tweetjes
Naar de uitgang toe gegaan

En de moeder oud geworden
't Klinkt heel gek, maar 't is heus waar
Greep de ooievaar bij zijn lurven
En vrat hem op met huid en haar

En zo ging 't nog jaren verder
Tot er geen kikvors meer over was
En ook ooievaars zijn verdwenen
Je ziet ze niet meer op de plas.